Heb JIJ een antwoord? (Deel 4 van ….)

Heb JIJ een antwoord? (Deel 4 van ….)

Heb JIJ een antwoord? (Deel 4 van ….) 648 369 VISFER

Waar zijn moslims gevestigd:
Slechts 15% van de moslims spreekt Arabisch of woont in het Midden-Oosten (320 miljoen). Vandaag de dag is de islam vooral een Aziatische religie met een miljard moslims in Azië! In de landen als Indonesië, Pakistan, Bangladesh en India zijn er elk 120-200 miljoen moslims. Moslims vertegenwoordigen een meerderheid van de bevolking in 57 landen. Er zijn 40 enorme moslimminderheden in de christelijke meerderheidsnaties. In elk land ter wereld zijn er wel Moslims. 40% van de ongelovigen en niet-christenen zijn moslims. Dus de nood is enorm. Helaas is er op dit moment maar 1 missionaris op de 420.000 moslims in de wereld actief. Dus waarom zouden we ons zorgen maken over moslims?

...omdat God van hen houdt.

Vervolg – Deel 1, Deel 2, Deel 3

In de afgelopen 20 jaar zijn 30 miljoen moslims naar het Westen getrokken. Alleen al in Europa zijn er 6000 moskeeën gebouwd. 87 miljard dollar is door Saoedi-Arabië verstrekt voor hun missie van de Islamitische Jihad en de Islamisering van het Westen. Om dit in perspectief te plaatsen: In het christendom, stuurt met name de Zuidelijke Baptistenbeweging in Amerika de meeste missionarissen over de hele wereld. Volgens Dr. William Wagner stuurt de VS ongeveer 130.000 missionarissen over de hele wereld. Wat de Zuidelijke Baptisten per jaar besteden aan missies – besteedt Saudi-Arabië dit in slechts drie dagen voor hun islamitische missie.

Wat de Christelijke wereld nodig heeft is Leiderschap, Middelen, Training en Organisatie.

Moslims doen hun missiewerk goed door christenen op hun geloofsgronden te raken en bereiken zo veel christenen die daar geen antwoord op hebben. Met 1,8 miljard moslims in 97 landen kun je er zeker van zijn dat de uitdaging van de islam jouw kant op komt. In Nederland tellen we anno 2020 ongeveer 5,1% moslims terwijl het aantal christenen al jaren een dalend aantal aangeeft. Cijfers (CBS) uit 2018 geven aan dat een meerderheid van de Nederlandse bevolking zich niet tot een religieuze groepering rekent. Bereid je voor zodat je klaar bent om het Woord van het Leven uit te dragen aan zowel deze grote groep “niet religieuzen” als aan moslims die de Verlosser zo hard nodig hebben. Het grootste probleem in de wereld is niet de radicale islam, maar het nominale Christendom!

Reeds in de vroege 2e eeuw na Christus constateerde Ignatius een probleem in zijn kerk en de kerken rondom: er zijn mensen in de gemeente aanwezig die zich Christen noemen, maar het niet zijn. Een probleem dat niet nieuw was en zelfs in de nieuw Testamentische tijd zich voordeed, getuige hetgeen wat Johannes schreef 1 Johannes 2:19 (Zij zijn uit ons midden weggegaan, maar zij waren niet uit ons; want als zij uit ons geweest waren, dan zouden zij bij ons gebleven zijn. Maar het moest openbaar worden dat zij niet allen uit ons zijn.) Ook vandaag is dit nog steeds actueel. Er zijn veel mensen die een kerk of gemeente bezoeken en tóch niet tot de Gemeente behoren omdat zij hun leven niet aan de Here Jezus hebben gegeven.

Scofield schreef hier ook over. (Cyrus Ingerson Scofield (1843 – 1921) was een Amerikaanse theoloog, predikant en schrijver wiens bestverkochte geannoteerde bijbel populair was onder fundamentalistische christenen. “Christenen hebben door alle eeuwen heen veel problemen ondervonden van mensen die met de mond beleden dat ze tot Gods’ volk, de gemeente, behoorden (behoren) maar niet tot daadwerkelijke bekering waren (zijn) gekomen. Vanaf de tijd van Kaïn en Abel is dit zo geweest en zal dit zo blijven totdat de Heer Jezus Christus komt om Zijn gemeente te halen. Dán zullen de rechtvaardigen blinken als de zon in het huis des vaders” Mattheus 13:41-43.

We zouden het bij deze constatering kunnen laten, onder het motto: “het is nu eenmaal een feit en dus is er blijkbaar niets aan te doen”. Maar, dan leveren we de Gemeente van Christus uit aan de het zogeheten nominale Christendom (nominaal = de naam betreffend) oftewel het “naam-Christendom”, met alle gevolgen van dien! Naam-Christenen dragen de naam van Christus maar hun acties, gedachten en woorden reflecteren niet Zijn aanwezigheid in hun leven. Ook hebben zij geen geestelijk inzicht doordat zij de Heilige Geest niet hebben ontvangen.

Het ontbreken van- en desinteresse voor kennis.

Het ontbreken van kennis, of de wil kennis op te doen, is een signaal dat men niet daadwerkelijk geïnteresseerd is in God’s Woord. Vaak is het excuus dat kennis opdoen niet nodig is, een anti-intellectuele houding die ook vaak zijn grond in de traditie vindt. Voorganger “weet wel hoe het zit”, en “zoals hij het zegt is het”. Maar de Bijbel leert iets anders zoals te lezen is in Handelingen 17:11 (“…want zij ontvingen het Woord met grote bereidwilligheid en onderzochten dagelijks de Schriften om te zien of die dingen zo waren.) Duidelijk is dat de gelovige zelf de Schriften moet onderzoeken. Ook in de evangelicale beweging werd het vergaren van kennis vaak met het nodige wantrouwen bekeken en daar maakt de naam-Christen gebruik van. Zo heeft het daarom kunnen gebeuren dat in de evangelische gemeenten het kennisniveau –op het gebied van de Bijbel maar ook op andere, gerelateerde, gebieden zoals de kerkhistorie e.d., bedroevend laag is waardoor de gemiddelde gelovige vatbaar is geworden voor allerlei ‘wind van leer’. We brengen daarmee als gemeente álle leden in de gevarenzone! Geloof dient gebaseerd te zijn op kennis van Gods Woord en vice versa: het ontbreken van geloof leidt tot desinteresse voor het Woord en wanneer het Woord niet bestudeerd wordt zal het geloof verdwijnen. Het is een vicieuze cirkel.

Als je zonder kennis bent van het Woord van God kunnen vrome moslims makkelijk je geloof aanvallen. Heb jij dan het antwoord op hun vragen? Dat jouw Bijbel is gecorrumpeerd en het Nieuwe Testament is niet te vertrouwen is. Kan je uitleggen vanuit de Schriften dat het Gods wens was om de Verlosser naar deze aarde te zenden. Dat Jezus daadwerkelijk aan het kruis is gestorven en dat Hij daarmee onze schulden heeft ingelost en wij vergeven zijn? En verder alle andere vragen die gesteld kunnen worden zoals vermeld in Deel 1.

God roept voorgangers op om hun jong en oud op te leiden om zowel onder niet religieuzen, kerkverlaters als onder de moslims te evangeliseren en een getuige van Jezus te zijn. God roept aanbidders op om de harten en geesten van de mensen te mobiliseren om te evangeliseren onder niet gelovigen als onder moslims. Om onder de moslims het evangelie te kunnen brengen moet je hun geloof bestuderen, in ieder geval weten wat hun geloof inhoudt. We kunnen niet nog eens twintig jaar wachten om betrokken te raken bij de grote opdracht onder de moslims. De kerk (het volk) heeft alle middelen (geld, opleiding, giften, de kracht van de Geest, talen) om de Grote Opdracht af te maken. Het moet nu gebeuren in onze generatie!

Christenen verlaten hun geloof door o.a. de vreselijke en valse manieren waarop zij elkaar persoonlijk en online behandelen. Ingeblikte, oppervlakkige antwoorden op de moeilijke vragen of God voldoet niet aan hún verwachtingen. Domheid en onwetendheid van vele christenen. Vaak haken ze af als de gemeente of kerk waar ze kwamen allerlei wetje en leefregels vereist; aan de eisen van deze God voldoen lukt toch niet. Je bent toch nooit goed genoeg. En daarom verlaten ze God zelf. Een andere reden is dat ze de wereld meer lief hebben dan Christus.

Voor Nederlandse moslims is het geloof de afgelopen tien jaar belangrijker geworden, blijkt uit een onderzoek van het Sociaal en Cultureel Planbureau. Dat komt voor een deel door de toegenomen spanningen tussen moslims en niet-moslims en als gevolg daarvan een gevoel van uitsluiting.

“De afwerende houding vanuit de Nederlandse samenleving maakt het geloof, de moslimidentiteit en het behoren tot een gemeenschap extra aantrekkelijk”, staat in het SCP-rapport De religieuze beleving van moslims in Nederland. Diversiteit en verandering in beeld. “De negatieve beeldvorming kan een stimulans zijn om zich te verdiepen in de kennis over de islam.”

Diegenen die zichzelf moslim noemen, zijn de afgelopen tien jaar vaker gaan bidden. Vooral onder Turkse Nederlanders is het moskeebezoek toegenomen, moslima’s van vooral Marokkaanse afkomst zijn vaker een hoofddoek gaan dragen. Bijna allemaal geven ze aan dat hun geloof een zeer belangrijk onderdeel is van henzelf.

Type Kenmerken
Seculier Noemt zichzelf moslim, maar doet er in de praktijk weinig mee. Bidt niet, maar eet veelal wel halal. Een minderheid doet mee aan de ramadan.
Cultureel Gaat niet naar de moskee en bidt nauwelijks, maar hecht wel erg aan zijn geloof. Negatieve opmerkingen over de islam doen pijn. Eet halal.
Selectief Geeft zijn eigen invulling aan het geloof. Een deel gaat regelmatig naar de moskee, maar bidt niet vijf keer per dag. Eet halal en vindt de ramadan belangrijk.
Vroom maar privaat
Leeft de meeste geloofsregels na, maar beleeft het geloof in de privésituatie. Gaat niet vaak naar de moskee. Relatief veel vrouwen.
Strikt, praktiserend Trouwe moskeeganger, leeft alle geloofsregels na en vindt dat andere moslims dat ook moeten doen.

Hooguit 0,5 procent van de moslims noemt zichzelf salafistisch, maar veel streng orthodoxen gebruiken die naam niet omdat zij hun geloof als de ware islam beschouwen en niet als een stroming. Uit eerder onderzoek kwam naar voren dat ongeveer 8 procent van de moslims streng orthodox is.

Bijna iedereen, ook de vrome en strikte moslims, geeft aan open te staan voor culturele diversiteit. Minder dan 10 procent heeft begrip voor religieus geweld. Driekwart van de ondervraagde moslims geeft aan dat discriminatie van moslims of mensen met een andere culturele achtergrond regelmatig voorkomt. Bijna de helft van hen zegt dat aan den lijve te hebben ondervonden. Ongeveer 60 procent zegt dat er in Nederland veel te negatief over de islam wordt gedacht. Selectieve moslims, zijn het meest negatief over Nederland en de Nederlanders. Bijna de helft geeft aan zich hier niet thuis te voelen. De SCP-onderzoekers verklaren dat met het gegeven dat selectieve moslims relatief jong zijn en – juist omdat ze minder streng zijn in hun geloof – dichter bij de Nederlandse samenleving staan. Zij ervaren daardoor vaker discriminatie en uitsluiting.

Mohamed Rahouma gaf les aan de aanslagplegers van 11 september 2001. Hij was docent aan een islamitische universiteit in Caïro. Tot hij 18 jaar geleden vluchtte naar de Verenigde Staten. Mohamed Rahouma is nu evangelist en helpt ex-moslims uitreiken naar hun voormalige geloofsgenoten.

Zijn hese stem en verlamde rechterhand doen je vermoeden dat het meeste vuur uit deze man verdwenen is. Tot hij spreekt over het evangelie. “Het belangrijkste dat je moet onthouden als je met moslims praat, is dat zij liefde nodig hebben. Je hoeft eigenlijk maar twee dingen te doen: bidden en liefhebben.” Rahouma spreekt uit ervaring. Hij heeft zijn eigen evangelisatiewebsite en bedrijft online zending in het Arabisch.

Dat veel christenen in Nederland weinig kennis hebben over de islam beschouwt Rahouma zélf niet als een groot gemis. “Voor de meeste moslims geldt dat ze zelf ook weinig weten over hun geloof. Het laatste dat je moet doen, is discussiëren over Mohammed of de Koran. Dat is beledigend. Laat ze zelf vertellen over hun geloof. Bedank ze voor de moeite die ze nemen om hun eigen verhaal te vertellen. Heb ze vervolgens lief en deel over jouw Jezus.

De burgelijke christen houdt nominaal vast aan zijn geloof, maar is verknocht aan zijn status, zijn maatschappelijk verworven positie, zijn inkomen. Deze christen heeft geen baat bij veranderende machtsverhoudingen, maar zal, wanneer door externe factoren (vluchtelingenvraagstuk, moslimextremisme, klimaatproblemen) aan de poort van de stad gerommeld wordt, makkelijk ten prooi vallen aan de populistische stem die de ander, de gemarginaliseerde, of de vreemdeling, demoniseert. De burgerlijke christen heeft meestal Christus reeds buiten de deur gesloten, omdat het radicale evangelie precies datgene vraagt waar hij bang voor is.

Ik zeg dit niet om gelovigen te schofferen – ik ben zelf christen – maar om duidelijk te maken dat geloof geen garantie betekent voor waarheid. Geloof biedt geen bescherming tegen dwaling. Sterker nog, juist omdat gelovigen vaak menen door hun geloof een speciale band te hebben met God, juist omdat gelovigen menen dat hun relatie met het vleesgeworden Woord een dichter bij de waarheid staan betekent, is hun geloof een potentiële valkuil voor populisme.

Het is belangrijk voor christenen, juist in deze tijd van opkomend neo-fascisme, corpo-fascisme, en xenofobie, om zich goed te bezinnen op het feit dat geloof in God meestal weinig inspiratie biedt om moedig te zijn. Voor een christen kan het leven van Jezus een inspiratie zijn, maar dat moet dan wel gepaard gaan met de concrete beslissing zich te ontdoen van al het gruis dat zuiver geloof bezoedelt en verdoezelt. En zulk actief geloof moet ophouden zichzelf als beter te beschouwen dan de communist, de atheïst, of de antiglobalist. Ontdoe je geloof van valse gerustheid!

Einde Deel 4