Antisemitisme richt zich ten diepste tegen de Schepper

Antisemitisme richt zich ten diepste tegen de Schepper

Antisemitisme richt zich ten diepste tegen de Schepper 820 533 VISFER

Bron: ​M. Schram en E. Loenen – RD

„In VN-resolutie A/RES/75/98 wordt de historische verbintenis van Joden met de Tempelberg (ook de berg Moria of de berg Sion genoemd) ontkend en wordt daaraan de islamitische naam Al Haram al Sharif toegekend.” beeld RD, Henk Visscher

Door een signaal als de naamsverandering van de Tempelberg door de Verenigde Naties komt het doel van antisemitisme opeens weer voor het voetlicht: het verwachte Koninkrijk mag er van de vorst der duisternis niet komen. Ondertussen is Israël op veel terreinen nú al een voorbeeld voor de wereld.

Na 75 jaar heeft de Protestantse Kerk (PKN) eind 2020, na de koning en de minister-president van ons land, een ”verklaring van erkenning van verantwoordelijkheid” uitgegeven over haar houding ten opzichte van de Joodse inwoners in Nederland tijdens de pogroms, de Tweede Wereldoorlog en daarna. Hierop volgden veel positieve en negatieve reacties, die in ons Nederland wel gebruikelijk zijn.

Belangrijk in dit verband is de vraag wat het woord ”antisemitisme” betekent en wat onze houding hiertegenover is. Ten diepste zou het woord een antihouding tegenover alle volkeren met een Semitische oorsprong en een Semitische taal moeten bedoelen. Dit zijn volkeren die afstammen van Sem, een van de drie zonen van Noach. Ze omvatten zowel het Joodse volk als Arabische volkeren.

Bij het verstrijken van de tijden heeft het woord een ingekaderde betekenis gekregen en werd het toegespitst op alleen het Joodse volk. Dit wordt sinds lange tijd om etnische of religieuze redenen geminacht en zelfs gehaat. Hieruit is uiteindelijk het woord antisemitisme, ook wel ”Jodenhaat”, voortgekomen.

Antihouding

De op vele leugens berustende complottheorieën over Joden leggen wij maar naast ons neer. We zien anno 2021 dat er slechts weinig op het volk valt aan te merken. Op veel terreinen is Israël nú al een voorbeeld voor de wereld. Zelfs tijdens de coronacrisis wordt Israël de ”proeftuin van de wereld” genoemd.

Weliswaar kun je de houding van Israël tegenover de Palestijnen en enkele kleine incidenten politiek etiketteren en als basis voor je anti-Joodse gedachten gebruiken… Maar als je dit eerlijk afzet tegenover gebeurtenissen in veel andere landen, is het maar de vraag of je visie op Israël staande kan blijven. En wat als God Zelf zegt (in Ezechiël 34:13 en 37:12) „dat Hij Zijn volk voor de wederkomst van de Messias naar hún land zal halen en het land dan weer tot leven komt”? Deze verandering van het eeuwen braakliggende land zien we toch echt vanaf 1948, zelfs eerder, voor onze ogen gebeuren. Judea en Samaria (wat wij de Westoever plachten te noemen) bloeien op dit moment! Allemaal politiek uit te leggen, maar de Bijbel geeft daar een andere sturing aan.

En nu komen we op een cruciaal punt: wat is de waarheid van waaruit wij leven? Volgen wij de uiterst gekleurde wereldmedia of kennen wij de Bijbel en nemen wij díe als ultíem uitgangspunt? Wij zien dat door die media (vaak ongewild) de Bijbel wordt bevestigd. Daaruit voortvloeiend volgt onze stelling: de antihouding ten aanzien van het Joodse volk is ten diepste een antihouding tegenover de God van dat volk. En wie onder de volkeren noemt Hij nog meer ”Mijn oogappel”?

In harmonie

Als reisleider ben ik regelmatig in Israël. Van noord naar zuid, meestal ten westen van de Jordaan, reizen wij door het land. Het mooie is dat Joden en Arabieren gezamenlijk werken op de nieuw aangelegde landerijen en dat wij met een Jood, een christen en een Palestijn in één bus, samen met vijftig niet-Joodse christenen, in volkomen harmonie twee weken het land doorkruisen. Het nare is dat er individuele acties zijn waarbij Joodse mensen, omdat zij Jood zijn, worden aangevallen en vermoord. Bij Gaza, in Libanon en op de Golan heerst een gespannen sfeer. Daar worden regelmatig aanvallen op Israël uitgevoerd. Hier is het woord Jodenhaat, veelal gevoed door Hamas en Hezbollah, wel degelijk van toepassing.

VN-resoluties

Zoals ieder jaar namen de Verenigde Naties ook in 2020 weer veel anti-Israëlresoluties aan. Twee zaken vielen op: Nederland ondertekende de resoluties vrijwel allemaal, maar wel tégen de wens van de Tweede Kamer. En in resolutie A/RES/75/98 wordt de historische verbintenis van Joden met de Tempelberg (ook de berg Moria of de berg Sion genoemd) ontkend en wordt daaraan de islamitische naam Al Haram al Sharif toegekend.

Wereldwijd worden Joden benadeeld, belaagd, mishandeld of vermoord, ook in Nederland, alleen omdat zij Jood zijn. Op enkele Europese scholen wordt door docenten Jood-vijandig onderwijs gegeven. De Verenigde Naties worden gezien als de vertegenwoordiger van vele landen, maar rekenen totaal niet met Genesis 12:3 („…Ik zal vervloeken, die u vloekt”…). Dat moet gevolgen hebben.

Profetieën vervuld

Terug naar de PKN-erkenning. De kerken erkenden hun fouten uit de periode van de Tweede Wereldoorlog en daarna. Zij willen de band met onze oudste broeder gaan verstevigen. Prijzenswaardig! Maar hoe geven zij daar gestalte aan en hoe gaan zij zich zichtbaar roeren, nu een herhaling van ‘1938’ (Kristallnacht) zich in verhevigde mate voordoet? En dichterbij: hoe gaan wij om met ongenuanceerde anti-Israëlgeluiden, bijvoorbeeld van de BDS-beweging? Denk ook aan het etiketteren van wijnen uit Judea en Samaria.

Geloven wij de media of gaan wij dieper zoeken in het Woord van God? Daarin ontdekken wij verrassend dat Zijn hand „het al bestuurt.” Dan zien wij dat veel hedendaagse gebeurtenissen naadloos aansluiten op de profetieën van eeuwen geleden. Laten we dus waakzaam zijn en letten op de situatie rond Jeruzalem (Zacharia 12), de stad waar iedere aanvaller zich deerlijk aan zal verwonden.

In dit licht roept een signaal als de naamsverandering van de Tempelberg echt vragen op. Het doel van antisemitisme komt zo opeens openbaar: het verwachte Koninkrijk mag er van de vorst der duisternis niet komen. Vooral Israël en de Joden (”Godlovers”) maar ook de christenen uit de heidenen staan hem daarbij erg in de weg!

De auteurs zijn beiden reisleider en door familiebanden betrokken bij het Heilige Land. De Bijbel is de bepalende leidraad voor hun visie en hun handelen. Zij schrijven dit artikel op persoonlijke titel.