Bijbelstudie: Maar eerst de kaper uit de cockpit! – Deel 1

Bijbelstudie: Maar eerst de kaper uit de cockpit! – Deel 1

Bijbelstudie: Maar eerst de kaper uit de cockpit! – Deel 1 255 300 VISFER

Onze planeet Aarde is gekaapt

Naar een Bijbelstudie van Sidney Wilson

Met een angstwekkende snelheid raast het toestel door de ruimte, met zo’n vier miljard mensen aan boord. Duistere machten hebben er bezit van genomen! Bij bemanning en passagiers heerst grote verwarring. Angstig vraagt men zich af waar men zich bevindt en waar men uiteindelijk zal belanden. Het meest verbazingwekkende echter is wel dat bijna niemand door heeft dat men gekaapt is. Men weet dat er iets mis is, men weet zich door een enorme ramp bedreigd, maar wat er nu precies aan de hand is, daarvan heeft bijna niemand enig idee.

Toen het toestel oorspronkelijk geconstrueerd werd, was de Constructeur tegelijk ook Gezagvoerder. Samen met de tweede piloot, de heer Adam bij name, bestuurde Hij de machine en de vlucht verliep zonder enig probleem. Maar door een onvergeeflijke stommiteit van die tweede piloot wist Diabolos, de kaper, de machine in handen te krijgen en werd de wettige Gezagvoerder opzij geschoven. Vanaf die tijd zit men geen moment meer zonder moeilijkheden! Omdat de passagiers de eigenlijke oorzaak van de moeilijkheden niet weten, zoeken ze die overal, behalve waar hij te vinden zou zijn. Het enige wat men echter weet, is dat men uit de koers is geraakt en in een vreselijk onweer terecht is gekomen.

Iedereen bemoeit zich er dan ook mee om de juiste koers weer te vinden. Bij de bemanning regent het van alle kanten goede raadgevingen. Volgens de één moet men wat meer links aanhouden, volgens de ander wat meer rechts, volgens de derde moet men het juiste midden weten te vinden. Daarbij ruziën de passagiers met de bemanning en de bemanning en de passagiers ruziën allemaal met elkaar. Het lijkt een compleet pandemonium.

Diabolos grijnst vergenoegd in de cockpit. Door zijn scherpe gehoor ontgaat hem niets. Vooral die heftige woordenwisseling daarginds in een hoek van de cabine heeft zijn bijzondere aandacht.

‘Het loopt met jullie nog eens glad verkeerd af’, klinkt een wat gezwollen aandoende stem, ‘jullie houden helemaal geen rekening met je Schepper, jullie willen naar God noch gebod luisteren! Jullie zoeken het alleen maar in dit leven, jullie denken alleen aan het tijdelijke en helemaal niet aan de eeuwigheid. Jullie menen het hier ook allemaal zelf te kunnen klaren …’

‘Ach wat’, klinkt er een andere stem tegenin, ‘wat verbeelden jullie christenen je wel? Jullie vinden jezelf veel beter dan ons! Jullie denken de wijsheid in pacht te hebben. Maar wat hebben jullie met tweeduizend jaar christendom bereikt? Waar blijven jullie met je: Vrede op aarde? Kijk eens wat een bende jullie het er hier aan boord van gemaakt hebben. Heel jullie gezemel over naar de hemel gaan is alleen maar een vlucht uit de werkelijkheid. Jullie zweven! Ja, laat de medemensen maar creperen en ga zelf maar heerlijk in die vermeende zaligheid – ver weg achter de sterren – lekker op een harpje zitten spelen, als je daar lol in hebt! Maar ons krijg je niet zo gek. Wij blijven liever met beide benen op de grond en doen liever iets praktisch voor onze medemensen … !’

‘Toe nou, wij christenen zemelen over de hemel en laten onze medemensen creperen?’ mengt zich een derde in het debat, ‘je moet echt niet geloven dat wij allemaal nog zo middeleeuws denken, die tijd hebben we gehad. Nee, er zijn er steeds meer die een vooruitstrevende, nuchtere, realistische politiek willen bedrijven. De hemel komt later wel, wij strijden voor de vrede en voor een meer leefbare wereld nu. Vergis je maar niet … !’
Een tijdlang zijn ook woorden als ‘horizontalisme’ en ‘verticalisme’ niet van de lucht.

Diabolos grijnst weer – het gaat hem zo best naar de zin! Laat ze maar met elkaar knokken, ik heb er geen hinder van. Noch van de een, noch van de ander! Integendeel, als ze zo met elkaar overhoop liggen, besteden ze geen aandacht aan mij en ontdekken ze niet …

Op dat moment klinkt er een kreet door de kajuit: ‘Mensen, wordt toch eens wakker! Besef het toch, we zijn gekaapt! Als we niet gauw …’ Diabolos verstijft van top tot teen. Oh ellende, daar heb je het al! Maar wat de man verder probeert te zeggen, gaat teloor in de bulderende lachsalvo die van alle kanten losbarst. Dit is werkelijk de mop van het jaar! Gekaapt … stel je dit eens voor! En een tijdlang maakt het geruzie plaats voor een geanimeerde discussie over biblicisme, fundamentalisme, piëtisme en al dergelijke naïviteiten meer.

De kaper zelf ontspant zich weer. Tjonge, dat was ook maar net op het kantje af! Je zou zo’n kerel de nek omdraaien. Dat soort is wel gevaarlijk. Enfin, denkt hij, het is weer goed afgelopen en ik heb het toestel nog steeds in mijn greep, zonder te zijn ontmaskerd. Wat een geluk dat ik de passagiers zo op mijn hand heb! Dat de meeste passagiers me niet herkend hebben, is overigens niet zo verwonderlijk. Een hoog percentage heeft nog nooit van die zogenaamde ‘Wettige Gezagvoerder’ gehoord. Hoe zullen ze dan weten dat een ander Zijn plaats heeft ingenomen? En zij die wel van Hem hebben gehoord en Hem zelfs belijden, och, daarvan kennen de meesten Hem toch niet persoonlijk. Hij moet eens gezegd hebben: Mijn schapen horen naar mijn stem … en zij volgen Mij. Maar de meesten kennen Zijn stem niet, al noemen ze zich naar Zijn naam. Trouwens, de meesten van hen geloven ook niet eens dat ik besta en dat maakt alles zoveel gemakkelijker voor me. Het geeft ze ook zo’n heerlijk superioriteitsgevoel om smalend te kunnen afgeven op dat middeleeuwse bijgeloof in een duivel, zoals ze dat noemen. Moge hun ongeloof bijzonder versterkt worden. En dat restantje dat mijn Aartsvijand wel kent, nu ja, daarvan hebben verreweg de meesten niet de moeite genomen een blik in de cockpit te slaan. Ze hebben zonder meer aangenomen dat Hij wel achter de stuurknuppel zou zitten! Als we de zaak nu maar zo kunnen houden, dan gaat alles prima. Van de niet-christelijken heb ik hoe dan ook geen last. En de christelijken doen ook niets. Laat ze maar naar de hemel willen of laat ze maar hard werken voor de vrede en een meer leefbare wereld. Zolang ze maar niet uitgaan van het standpunt: ‘Maar eerst de kaper uit de cockpit!’

De hemel of een meer leefbare wereld?

Als we maar in de hemel komen!
Dat was vroeger bij de meeste christenen, wat hun godsdienstig leven betrof, de hoofdgedachte. En er zijn nog mensen van: Och, mocht het me nog eens … ! In de laatste jaren echter gaan steeds meer mensen overstag en zoeken ze het meer op de aarde beneden dan in de hemel boven. ‘Vrede en een meer leefbare wereld’ is alles wat de klok slaat. Voor welke van de twee kiezen wij?

In deze studie willen we laten zien hoe de Bijbel beide kanten tot hun recht laat komen.
(These – antithese – synthese.)
We willen dan de nadruk leggen op:

  • de hemel, maar ook op de aarde
  • de aarde, maar ook op de hemel.

Wie alleen denkt aan het gaan naar de hemel, is eenzijdig. Wie alleen denkt aan een meer leefbare wereld, is het ook! Over dat gaan naar de hemel valt veel te zeggen. En wat betreft die meer leefbare wereld is het maar de vraag op welke wijze die gerealiseerd moet worden, door de Heer Zelf of op een menselijke manier. De menselijke manier laat altijd de kaper in de cockpit en loopt uit op het antichristelijke rijk.

De diepste oorzaak van oorlog en ellende!

Niemand wil oorlog – enkele profiteurs buiten beschouwing gelaten. En toch komt die steeds weer opnieuw. Sinds mensenheugenis heeft men de ellende van de oorlog aan den lijve ondervonden. Hoe komt het dan toch dat men er desondanks steeds weer mee doorgaat? Door de eeuwen heen heeft de mensheid de zinloosheid van de oorlog ervaren. Waarom leert men er dan niet van? Als oorlogen en het slecht leefbaar zijn van de wereld alleen te wijten waren aan menselijke onvolkomenheid en zonde, dan zouden vrede en een meer leefbare wereld mogelijkerwijs bereikbaar zijn door een verandering van de mens. Er zijn echter diepere oorzaken.

In deze tijd waarin zo sterk de nadruk wordt gelegd op vrede en een meer leefbare wereld, wordt maar al te vaak over het hoofd gezien dat er één grondoorzaak is voor alle menselijke ellende. Deze ene grondoorzaak heeft twee kanten en ze zijn:

  1. Het nee zeggen tegen Gods heerschappij
  2. Het ja zeggen tegen satans heerschappij

WORDT VERVOLGD